Quero, arrancado das prisões carnais,
Viver na luz dos astros imortais
Augusto de Carvalho Rodrigues dos Anjos (*1884+1914)
Quero, arrancado das prisões carnais,
Viver na luz dos astros imortais
It is such a mysterious place, the land of tears.
Nihil enim intulimus in mundum, quia nec auferre quid possumus.
And blended lie the oppressor and the oppressed.
'Cause in a sky, 'cause in a sky full of stars
I think I saw you
Quoniam mille anni ante oculos tuos tamquam dies hesterna quae praeteriit. Reducis hominem in pulverem; et dixisti: “Revertimini, filii hominum”. Auferes eos, somnium erunt: mane sicut herba succrescens, mane floret et crescit, vespere decidit et arescit.
Belo como Sebastião, e tão precocemente assassinado!
Si inveni gratiam in oculis tuis o rex et si tibi placet dona mihi animam meam pro qua rogo.
Quem sabe se nunca mais voltará de sua noite?
Quis apossar-me do tempo
mas o Tempo, imaginário,
não me deixou alcançar.
Todos nós nos sentimos amedrontados, como marinheiros que veem o seu piloto em desafino.
One of these days, Your eyes will close and pain will disappear.
Alguns infinitos são maiores do que outros.
Lights will guide you home.
Eu sei que agora as crianças devem estar chorando na terra onde deixam as crianças chorar, e você não sabe que Deus é a Ursa Maior? A estrela do entardecer deve estar morrendo e irradiando sua pálida cintilância sobre a pradaria, reluzindo pela última vez antes da chegada da noite completa, que abençoa a terra, escurece todos os rios, recobre os picos e oculta a última praia, e ninguém, ninguém sabe o que vai acontecer a qualquer pessoa, além dos desamparados andrajos da velhice.
Dreaming, I was only dreaming.
A cidade, à última hora, caprichava em exibir alguns de seus encantos. Assim procede a mulher indiferente, ao ver partir o homem a quem fez sofrer.